Verslag: Oproer in griekenland

De sessie over Griekenland bestond uit drie aspecten. Ten eerste was daar de presentatie en inleiding door een studente wiens naam mij helaas is ontschoten. Ten tweede was er een Skype verbinding met een Griekse activist die een geschiedenis gaf van een aantal grote stand offs door de jaren heen en ten derde was er een open discussie tussen de aanwezigen om netwerken te versterken en te verbreden en om de staat van Nederland te bespreken.

De sessie over Griekenland bestond uit drie aspecten. Ten eerste was daar de presentatie en inleiding door een studente wiens naam mij helaas is ontschoten. Ten tweede was er een Skype verbinding met een Griekse activist die een geschiedenis gaf van een aantal grote stand offs door de jaren heen en ten derde was er een open discussie tussen de aanwezigen om netwerken te versterken en te verbreden en om de staat van Nederland te bespreken.

Als rede voor de sessie werd gegeven dat mensen bewuster zouden worden van de situatie in Griekenland en de implicaties voor Europa en ook dat er meer vormen van anti-austerity activisme konden worden besproken dan wat er in de media wordt belicht. Ook werd er gewaarschuwd dat de situatie in Zuid Europa zich snel over de rest van Europa kan verspreiden en dat dit momenteel al aan de gang is. Er werd veel aandacht besteed aan de achtergrond van Griekenland en waarom er in Griekenland nota bene zulke grote en goed georganiseerde demonstraties zijn. Ook werd er benadrukt dat de Griekse situatie voor grassroots organisatie niet zo ideaal is als soms wel eens wordt gedacht door activisten elders. Met als lichtpuntje dat het dus overal zou kunnen gebeuren dat er een relatief goed georganiseerde autonome beweging opstaat die zich weet te verenigen met de bevolking.

De huidige situatie werd beschreven als eentje waarin een situatie van algemeen gedeelde angst heerste in de straten. De politie gebruikt menselijke schilden ter bescherming en jonge activisten zijn bang om de straten in te gaan. Het debat is sterk gepolariseerd met sterke anti linkse propaganda als wapen. Er zijn demonstraties met een miljoen mensen in de straat geweest, toch is dit niet genoeg geweest om politieke machtsverhoudingen te doen verschuiven. Griekenland is nu al vijf jaar in crisis de totale jongeren werkeloosheid is momenteel 55%, oftewel 2.4 miljoen jongeren. Van alle Grieken leeft momenteel 27% onder de armoedegrens. Ook de zelfmoord cijfers zijn flink gestegen en ten slotte heeft de crisis geleid tot de opkomst van Golden Dawn.

Wat keer op keer werd benadrukt was de noodzaak om culturele vrijplaatsen ter ondersteuning aan te bieden van plaatselijke culturele activiteiten. Zorg dat je echt onderdeel wordt van de buurt, was de boodschap. Breid het netwerk uit! Revoluties gebeuren niet als reactie op de crisis van het kapitalisme, maar omdat mensen begrijpen wat er gebeurd. In de huidige situatie zijn er veel jonge bevlogen activisten in Griekenland die goed belezen zijn en werken naar het ideaal van permanente mogelijkheid tot mobilisatie. Door de jaren heen zijn er een hele opsomming van grote manifestaties geweest van Anti G8 demonstraties naar anti Irak demonstraties en via de moord op Alexis naar de Indignados beweging naar 2012 met een demonstratie van 500.000 mensen in Athene.

Daarnaast bestaan de bewegingen niet alleen in de straten. De Indignados zijn bijvoorbeeld van de pleinen naar de buurten getrokken en er zijn dus vele sociale plaatsen al dan gekraakt of niet die mogelijk maken dat een diepe socialisering van de maatschappij mogelijk maken en individualisme kunnen doorbreken. Ook worden daar veel politieke en culturele workshops georganiseerd en zijn er openbare tuinen.

In de discussie die volgde werden thema’s als de enorme versnippering van het Nederlandse activisme en de dynamiek van Occupy en tussen Occupy en de media in Nederland besproken. Belangrijk is dat er tot noch toe geen succesvol tegenverhaal is geformuleerd waar mensen zich achter kunnen organiseren. Een interessant punt was dat als belangrijk verschil tussen Griekenland en Nederland de verzorgingsstaat werd genoemd om tegen te organiseren. Hoe doe je dat? En met deze vraag sluit ik dit stukje graag af.

Pieter Peuter.